|

|
| |

 |
| |
 |
KOKALEKUA
ETA TOPOGRAFIA |
|
|
Aguraingo hirigune historikoa leku estrategikoan
dago, muino baten gainean. Ekialdeko Gaztelaren
eta Euskal Herriko mendateen arteko bidegurutzea
da muino hori, eta bigarren plano batean,
Ebro ibaiaren haranaren eta kostaldearen artekoa. |
|
Aguraindik Arabako
Lautadaren ekialdeko zatia ikusten da, Urkillako,
Iturrietako eta Entziako mendilerroen artean. Hirigunea
antzinako N-I errepideak zatitzen du. Hori dela
kausa, errazago atzematen da fundazio hiribilduaren
trazatua.
|
| |
 |
BILAKAERA
HISTORIKOA ETA HIRI EGITURA |
|
|
HISTORIA |
|
Agurain
Antso Jakitunak sortu zuen 1181ean. Hori baino
lehen, Hagurahim izeneko herrixka bat egon
zen, Alba izeneko beste herrixka erromatar
baten gainean eraikia. Gaztelako Koroak bereganatu
zuen, eta Antso X.a Jakitunak Aguraini Gasteizek
zuen foru bera eman zion.
1371tik aurrera, Henrike II.aren erregealdiaren
garaian, Agurain Gaztelan geratu zen behin
betiko. 1382an, Joan II.ak hiribildua Aialatarrei
eman zien, konderri izaerarekin. 1521ean,
Karlos I.ak Koroan sartu zuen lurraldea, eta
pribilegioak eman zizkion Komunitateen Gerran
fidelak izateagatik. Izurriak jo zuen lehenengo
Agurain, eta gero, 1564an, sute batek ia guztiz
suntsitu zuen hiribildua. Horregatik, Filipe
II.ak 15 urtez salbuetsi zuen Agurain zergetatik,
hiribildua berregin ahal izateko.
XIX. (1808) mendean frantsesek okupatu zuten
Agurain, eta bi karlistadak (1835ean eta 1872an)
ere jasan zituen. Horien ondoren, beste berregitealdi
bat hasi zen. 1564an biztanle kopurua murrizten
hasi zen berriz, baina 1583 eta 1683 urteen
bitartean izan zuen Aguraingo biztanleriak
beherakada handiena. Hiribilduko biztanleak
nekazariak ziren nagusiki XX. mendeko 70.eko
hamarkada arte. Gizarte horren etekinaren
oinarria lurrak ziren. Artisau eta merkatari
bakar batzuk zeuden (judutegiak). Gizarte
taldeak argi eta garbi bereizten ziren: aberatsak,
kapareak eta nekazariak. 1960. urtetik aurrera,
industrializazioarekin batera, biztanleak
harresitik kanpora ateratzen hasi ziren. Agurain
jendez husten hasi zen. Halaber, hiribildua
etengabe hondatzen hasi zen, eraikin batzuk
eraitsi baitziren eta bateragarriak ez ziren
eraikinak egiten hasi baitziren.
|
 |
HIRI
GARAPENA |
|
Hirigintzaren
aldetik, Agurainek hiri-bide izaera du. Alde
batetik, lurraldeari egokitzen zaio; bestetik,
oso azkar eraiki zen beharrizan zehatzak zirela
medio (defentsa militarra) eta, beraz, aldez
aurretiko plangintzaren arabera. Luzetarako
hiru kale ditu, erdikoa zabalagoa dela. Berebat,
horiek komunikatzen dituzten zeharkako kantoiak
ditu. Hiribildu osoa harresiz inguraturik
zegoen, mutur bakoitzean eliza?gotorleku banarekin.
Harresiek zazpi ate zituzten: bi ate nagusi
hiribilduaren iparraldeko eta hegoaldeko muturretan,
eta beste bost ate ekialdeko eta mendebaldeko
alboetan.
|
|
ERAIKIN
MOTAK |
|
Etxebizitzak
hiriarekin batera eraiki ziren, denborarekin
eraldatu egin ziren, eta 1564ko suteak guztiak
suntsitu zituen. Eraikinak bi motatakoak dira:
etxeak eta jauregiak.
Gaztelaren eragineko ataripeak daude, azokarako
erabiltzen zirenak. XVI. mendearen amaierakoak
dira San Joan eta Santa Maria ataripeok.
|
 |
| |
 |
ELEMENTU
EGITURATZAILEAK |
|
|
|
Hirigune historikoko elementu egituratzaileak
hurrengoak dira: harresia, hiribilduaren luzera
definitzen duena; San Joan eta Santa Maria
elizak, defentsarako bastioi gisa erabiltzen
zirenak, eta San Martin eliza; eta kaleen,
kantoien eta harresien barneko toki irekien
lerrokatzeak.
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
 |
 |
|